Ο ουρανός ήταν γεμάτος αστέρια, που έλαμπαν σαν μικροί πολύτιμοι λίθοι, κι ο αέρας μοσχοβολούσε γιασεμί και θάλασσα.
Κάθε ανάσα έμοιαζε με τραγούδι, κάθε ματιά με ποίημα, κι η καρδιά μου χτυπούσε στον ρυθμό της νύχτας.
Και τότε, εκείνη τη μοναδική στιγμή, κατάλαβα κάτι απλό και βαθύ:
Η ομορφιά δεν είναι μόνο αυτό που βλέπεις με τα μάτια.
Είναι αυτό που νιώθεις βαθιά μέσα σου, όταν, έστω και για λίγο, ο κόσμος γύρω σου μοιάζει να χαμογελά.